Pack Up the Cats
Op Pack Up the Cats geeft Local H de ruwe gitaarrock sterkere melodieën. Scott Lucas en Joe Daniels maken als duo een stevig geluid. Producer Roy Thomas Baker brengt de pakkende lijnen duidelijker naar voren. Ook de scherpe humor over het bandleven werkt goed. De verbonden songs maken frustratie en mislukte ambities boeiender dan een gewone klacht over de muziekindustrie.
De gitaren houden hun ruwe rand en Daniels' drums geven de uitvoering kracht. Het vollere geluid past bij een plaat die zowel de aantrekkingskracht van succes als de teleurstelling erachter onderzoekt.
All the Kids Are Right brengt die kanten bijzonder goed samen. Het refrein is sterk en uitnodigend. De tekst over een band die door een slecht optreden worstelt, geeft de melodie een ongemakkelijker achtergrond. Dat contrast blijft hangen zonder een ingewikkeld arrangement nodig te hebben.
All-Right (Oh, Yeah) opent met directe rock. Ook Fine and Good laat overtuigend horen hoe het duo kracht en melodie verbindt. She Hates My Job schuift de humor verder naar voren. De tekst maakt een herkenbare frustratie specifiek, zonder alleen bitter te worden.
De vijftien tracks hebben een duidelijk gemeenschappelijk karakter. Samen kijken ze naar ambitie, onzekerheid en de gewone problemen rond een band. Het spel geeft die ideeën genoeg energie om te blijven boeien. Het concept is gemakkelijk te volgen en heeft geen uitleg bij ieder nummer nodig.
Het geheel is sterker dan elk afzonderlijk stuk. Sommige songs maken los minder indruk. Het geluid blijft bovendien dicht bij de gevestigde aanpak van de band. De ironie wordt op een paar momenten ook wat duidelijk aangezet.
Toch heeft Pack Up the Cats genoeg sterke melodieën en direct spel om de samenhang te laten werken. Local H geeft de eigen frustraties een duidelijke muzikale vorm. Vertrouwde gitaarrock groeit zo uit tot een doordachte plaat met een eigen karakter.
