Every Country's Sun
Mogwai beweegt zich op Every Country's Sun zelfverzekerd door de verschillende kanten van zijn geluid. Gitaren kunnen nog altijd enorm worden, maar toetsen en kleine melodische details tellen net zo zwaar. Het album schakelt tussen rust, onbehagen en kracht zonder elke stille passage alleen als aanloop naar de volgende uitbarsting te behandelen.
Coolverine is een sterke opening. Een herhaald gitaarfiguur en toetsenlagen verzamelen zich geleidelijk rond de drums. De muziek krijgt zo een duidelijke vorm zonder haast. Ook Brain Sweeties laat gitaar en toetsen de voorgrond delen. Deze arrangementen belonen aandacht voor wat er onder de hoofdmelodie beweegt. Een kleine verandering kan de hele stemming verschuiven.
Party in the Dark is de meest directe uitnodiging. De zangmelodie en vaste groove brengen Mogwai dicht bij een eenvoudige popsong. Gitaren en synths eromheen houden de verbinding met de rest van de plaat. De melodie is toegankelijk zonder als een losse single in een instrumentaal album te voelen. De track voegt op een nuttig moment warmte toe.
Er is ook genoeg zwaar materiaal. Battered at a Scramble en Old Poisons voeren laat op de plaat de spanning op. Vooral de laatste valt rusteloos aan. Het afsluitende titelnummer kiest een andere route. Drones en een fijne gitaarmelodie vormen het begin, waarna drums en vervorming eromheen groeien. Het einde heeft de omvang die je van Mogwai verwacht, maar binnen het lawaai blijft de melodie belangrijk.
Dave Fridmann geeft de drums in de productie een brede aanwezigheid en laat elektronica en gitaarklanken natuurlijk samenkomen. De grootste beperking is vertrouwdheid. De veranderingen verfijnen vaak ideeën die Mogwai al goed beheerst, in plaats van het bandgeluid opnieuw te bepalen. Sommige passages vragen geduld met die bekende muzikale taal.
De kracht zit in hoe overtuigend de band haar gebruikt. Every Country's Sun heeft melodieën die blijven hangen, een goede balans tussen klanken en genoeg beweging om de lange stukken te dragen. Het biedt een uitnodigende ingang tot Mogwai, met behoud van de spanning en lichamelijke impact die de grote arrangementen betekenis geven.
