Riot Act
Riot Act geeft Pearl Jams harde spel een gedetailleerder, rustelozer decor. Grote riffs, rustige passages en ongewone zangideeën krijgen ruimte. Matt Camerons drums houden de benaderingen verbonden. De heldere productie is welkom. Songs wisselen in kwaliteit, maar het beste materiaal heeft een duidelijk doel.
Can't Keep begint ingetogen. De beheerste opening geeft weinig weg voordat Save You veel krachtiger antwoordt. Een riff en stevige drums zetten een van de sterkste rockuitvoeringen neer. Jeff Ament laat de bas eronder bewegen.
Cropduster benut ruimte tussen akoestiek en elektrische klank. De melodie blijft makkelijk te volgen. Rust en zwaarte voelen niet als losse ideeën. Ook I Am Mine is sterk. Een afgemeten opening gaat naar een vol refrein en geeft Eddie Vedder een overtuigende omgeving.
Green Disease brengt snel energie. Ritme en terugkerende hook onderscheiden het van ingetogen materiaal. De band klinkt betrokken wanneer het spel direct aan een song hangt en niet volledig op gitaargewicht vertrouwt.
Rustige keuzes veranderen de verhoudingen zinvol. Thumbing My Way houdt begeleiding relatief kaal. All or None sluit met zachte gitaar en pianodetails af. De terughoudendheid verbreedt, al boeit niet ieder langzaam stuk even sterk.
Ook minder gebruikelijke ideeën zijn soms onvolgroeid. Help Help heeft een minder sterke zangmelodie. De korte gelaagde stemmen van Arc geven sfeer, maar weinig vorm aan het geheel. Meerdere passages missen de directe aantrekkingskracht van sterke songs.
Toch is er genoeg arrangementzorg om ongebruikelijke keuzes interessant te maken. Pearl Jam koppelt kracht aan doordachte klanken. De ritmesectie geeft een stevige basis. Riot Act beloont aandacht en laat tegelijk naar een strakkere songverzameling verlangen.
