Shrine of New Generation Slaves
Riverside geeft op Shrine of New Generation Slaves voorrang aan melodie en sfeer boven voortdurende zwaarte. Het vijfde album van de Poolse band bevat nog altijd stevige riffs en drukke instrumentale wisselwerkingen. Toch bepaalt Mariusz Duda met zijn zang vaak de richting. Het resultaat is toegankelijke progrock met een donkere ondertoon onder de verzorgde buitenkant.
New Generation Slave is een compacte opening. De directe rockenergie maakt duidelijk dat de band stevige riffs niet is vergeten. Celebrity Touch kiest een even toegankelijke weg, met een krachtige gitaarpartij en een pakkendere vorm dan sommige lange arrangementen. De track werkt vooral als afwisseling binnen de plaat, minder als een volledig beeld van wat Riverside doet.
The Depth of Self-Delusion is beschouwender. Duda's zangmelodieën staan naast actieve baslijnen en afgemeten gitaarpartijen. Zo kan de sfeer groeien zonder dat het spel leeg wordt. Deprived (Irretrievably Lost Imagination) gaat verder met die aanpak. De instrumentale ontwikkeling leidt naar een saxofoonsolo, die een extra expressieve stem toevoegt zonder de opgebouwde omgeving te doorbreken.
Het spel bevat veel details, vooral waar gitaar en bas samen voor beweging zorgen. Ook de toetsen dragen bij met klanken uit oudere progrock, zonder dat het een stijloefening in het verleden wordt. Die elementen blijven meestal verbonden aan een herkenbare song. Het instrumentale vakmanschap heeft dus meer te doen dan de ruimte tussen zangpartijen opvullen.
Escalator Shrine geeft de lange songvorm de meeste ruimte. Zware passages, verschuivende riffs en een geduldigere tweede helft maken het minder direct dan de korte songs. De overgangen houden tijdens die ontwikkeling wel een duidelijk doel. Coda brengt daarna een kort akoestisch einde. Het keert terug naar materiaal uit Feel Like Falling, in plaats van nog een groot hoogtepunt toe te voegen.
De kwaliteiten van de plaat zijn rustiger dan de titel doet vermoeden. Sommige directe rocktracks zijn minder eigen dan de sfeervolle songs. Het langste stuk vraagt geduld voordat de vorm duidelijk wordt. Toch overtuigt de balans tussen toegankelijke melodie en zorgvuldig instrumentaal werk. Shrine of New Generation Slaves is een lonende ingang tot Riverside, met genoeg details om de directe aantrekkingskracht inhoud te geven.
