Faster
Faster brengt de door gitaar gedragen songs van Samantha Fish naar een helderder, nadrukkelijker geproduceerd decor. Blues blijft hoorbaar. Popritmes, elektronische accenten en soulmelodieën delen de ruimte. Met producer Martin Kierszenbaum haalt Fish de hooks verder naar voren. Het werkt het best wanneer zang en gitaar een frisse rol krijgen in een heldere, compacte song.
Het titelnummer opent zelfverzekerd. Een bluesriff en melodieuze toetsen ondersteunen een refrein met genoeg beweging om haar zangbereik te tonen. De gitaarsolo geeft gevoel zonder het tempo te onderbreken. All Ice No Whiskey voert de popkant verder door. Achtergrondzang en toetsen verhelderen een groove waarin de gitaar stevig aanwezig blijft.
Twisted Ambition verbindt beide kanten opnieuw goed. Een middentempo en sterke zanghook maken het makkelijk te volgen. De gitaar geeft het gepolijste decor een harder randje. Crowd Control gaat dichter naar pure pop voordat een ruwe solo de druk verandert. Fish laat het arrangement makkelijk een deel van het werk doen voordat ze zelf naar voren stapt.
Imaginary War is directer, met een krachtige baslijn en zware bluesrock. Het geeft een welkome verandering in zwaarte. Loud neemt een minder voorspelbare route. Een rustig begin bouwt naar een gastbijdrage van Tech N9ne. De rap breekt duidelijk met het omliggende materiaal, al bereidt de geleidelijke opbouw erop voor.
Niet iedere luisteraar zal dat bredere bereik verwelkomen. Het gepolijste geluid houdt de ruwe delen soms nadrukkelijk in bedwang. De hiphopstap valt meer op dan de soepele overgangen elders. Die keuzes geven Faster een eigen karakter. Als eenvoudige bluesrockplaat is het daardoor minder consistent.
Bij zoveel energie is dat een aanvaardbare ruil. Fish houdt de melodieën sterk en de gitaar herkenbaar, ook wanneer productie de omgeving verandert. Faster is een zelfverzekerde poging haar geluid open te trekken. Meerdere hooks maken de experimenten makkelijk te waarderen.
