Blak and Blu
Blak and Blu geeft Gary Clark Jr. ruimte om zijn vele songbenaderingen te tonen. Het debuut bij een grote platenmaatschappij heeft de kracht van bluesrock. Soul, funk en modernere ritmes krijgen ook plek. De gitaar staat centraal. De plaat werkt het best als zang en songs evenveel aandacht krijgen.
“Ain’t Messin’ Round” begint met een energieke groove en heldere blazers. Clark is meteen meer dan een muzikant die op de volgende solo wacht. “When My Train Pulls In” neemt meer tijd. De band krijgt ruimte rond een song die eerder in een kleiner akoestisch decor verscheen. Het spel heeft gewicht zonder vorm te verliezen.
Het titelnummer en “The Life” maken de brede invloeden duidelijk. Soul- en hiphopaccenten veranderen het albumgevoel zonder Clarks eigen stem achter te laten. “Please Come Home” toont de soulvolle kant van zijn zang opnieuw sterk.
Voor liefhebbers van ruwe gitaar valt “Numb” direct en wollig aan. “Travis County” is een veel snellere rocksong. “You Saved Me” zet de gitaren in een ontspannen omgeving. De verschillen voorkomen dat het een verzameling vergelijkbare bluesoefeningen wordt.
Niet alles overtuigt als die hoogtepunten. De productie is soms te gepolijst. Ruw materiaal klinkt beheerster dan nodig. Ook de songs wisselen in kwaliteit. De lange stukken vragen af en toe meer aandacht dan hun sterkste ideeën rechtvaardigen. Clarks bereik maakt indruk. Het levert niet altijd een helder geheel op.
Afsluiter “Next Door Neighbor Blues” zet een eenvoudigere bluesaanpak centraal. Het herinnert aan de basis onder de gevarieerde songs. Blak and Blu is ambitieus en soms te ver uitgewerkt, met een sterke muzikale persoonlijkheid. De beste uitvoeringen maken het overtuigend de moeite waard om Clark te volgen voorbij de verwachtingen die aan een bluesgitarist hangen.
