Nightroamer
Nightroamer opent het countrygeluid van Sarah Shook & the Disarmers voor helderdere rock- en popmelodieën. Pedalsteel en de slepende stem bewaren de wortels. Producer Pete Anderson houdt het spel strak. Dat levert meerdere geslaagde songs op, al passen de country- en indierockkant niet altijd gemakkelijk bij elkaar.
Somebody Else introduceert de plaat met elektrische gitaar en pedalsteel rond Shooks directe zang. Het middentempo klinkt helder en uitnodigend, terwijl de tekst een relatie behandelt die moet eindigen. Been Lovin' You voegt orgel toe aan een vermoeider klinkende uitvoering. De stem brengt twijfel over zonder een uitgebreid arrangement nodig te hebben.
If It's Poison kiest een langzamere aanpak met invloeden uit oudere pop. Een korte, vervormde gitaarsolo geeft de zachtere muziek een welkome schok. No Mistakes staat steviger in de country, met een verend ritme, prominente steelgitaar en een pakkende melodie. De songs gebruiken hetzelfde instrumentale karakter op verschillende manieren en geven de eerste helft afwisseling.
Het titelnummer verbindt percussie en steelgitaar warmer en onrustiger. It Doesn't Change Anything volgt een eenvoudigere melodie. Gitaar en pedalsteel voegen om beurten details toe. Shooks sobere zang houdt het gevoel direct, ook wanneer de instrumenten actiever worden.
Later schuift de plaat verder naar pop en rock. I Got This heeft een opgewekter refrein en gelaagde zang. Believer geeft zijn melodie een zachtere omgeving. Talkin' To Myself sluit krachtiger en met meer slagkracht af. De band speelt deze veranderingen bekwaam en het laatste nummer brengt energie terug die het rustige materiaal inhoudt.
Die verscheidenheid is interessant, maar de plaat voelt soms verdeeld. Sommige uitvoeringen klinken aarzelend in plaats van bewust ingetogen. Stijlen onderbreken af en toe de samenhang in plaats van die te verbreden. De zang heeft karakter, al zal het beperkte bereik niet iedereen aanspreken.
Toch biedt Nightroamer veel moois. Anderson geeft de arrangementen helderheid en de beste songs verbinden goede melodieën met de minder gepolijste persoonlijkheid van de band. Het is een waardevolle uitbreiding van het geluid, met genoeg eigen countrydetails om de stap naar pop herkenbaar te houden.
