Animosity
Animosity geeft het zware geluid van Sevendust een breder gevoelsbereik. De gitaren blijven stevig, maar Lajon Witherspoons zang maakt de muziek opener en beschouwender. Dit derde album werkt het best als dat contrast een complete song vormgeeft. Elders klinken de composities door bekende riffs en aanhoudende druk minder eigen dan de uitvoeringen verdienen.
T.O.A.B. opent krachtig met gitaar, zware drums en extra geschreeuw. Het arrangement maakt meteen een fysieke indruk. Witherspoon geeft de zang meer vorm dan met alleen schreeuwen mogelijk zou zijn. Praise zet vergelijkbare energie om in een directer nummer. De pakkende melodie laat horen hoe de band zwaar én toegankelijk kan blijven.
De ritmesectie blijft een sterk punt. Morgan Roses drums geven de volle passages details en houden de songs in beweging, ook wanneer de gitaarpatronen vertrouwd zijn. Elektronische klanken voegen lagen toe rond de band. Dat maakt het geluid dicht, maar geeft minder memorabel materiaal niet altijd een duidelijke eigen plek.
De zachtere songs zorgen voor de waardevolste verandering. Xmas Day brengt gelaagde zang in een mildere omgeving. Follow voegt Aaron Lewis toe aan een donker, melodieus arrangement. Witherspoon geeft die passages met gemak ruimte. Het gevoel zit in zijn omgang met de melodie en komt niet alleen uit volume voort.
Angel's Son sluit bijzonder overtuigend af. De open gitaarpatronen en strijkers maken ruimte rond de zang en geven de plaat een ander soort gewicht. De song maakt meer indruk dan verschillende zwaardere nummers, doordat alle partijen aan een duidelijke stemming bijdragen.
Animosity houdt dat onderscheidende niveau niet overal vast. Sommige refreinen blijven hangen, terwijl andere songs te veel op het gevestigde geluid vertrouwen. Toch blijft de combinatie van goed spel en expressieve zang aantrekkelijk. Sevendust maakt toegankelijke metal met echte warmte in de krachtige uitvoering. Het beste materiaal laat horen hoeveel de band wint wanneer die warmte voorop mag staan.
