Black Out the Sun
Sevendust beweegt op Black Out the Sun zelfverzekerd binnen zijn bestaande geluid. Zware gitaren en stevige ritmes geven gewicht. Lajon Witherspoon houdt met zijn stem melodie centraal. Het negende album verrast weinig, maar de beste songs geven bekende ideeën genoeg karakter om te boeien. Het draait om sterke uitvoering en pakkende melodieën, niet om een koerswijziging.
Memory introduceert het album ingehouden met zachte gitaar en bereidt het veel vollere Faithless voor. Dat contrast geeft de opening vorm. Faithless verbindt melodieuze passages met veel kracht en bouwt naar een rauw einde. De band kan binnen een song de druk veranderen zonder het doel kwijt te raken.
Till Death is directer. Ruwe zang en sterke percussie geven een harde entree. Het refrein houdt de melodie dichtbij. Decay brengt nog een geconcentreerde uitbarsting van zware gitaar. Witherspoon zingt lager en korreliger om daarbij aan te sluiten. Deze songs bieden enkele van de duidelijkste aandachtspunten.
Elders is de balans voorspelbaarder. Picture Perfect en Dark AM zetten schurende riffs naast soepele refreinen. Meerdere songs schakelen op dezelfde manier tussen gewicht en melodie. Het spel blijft overtuigend, maar de reeks gaat vertrouwd aanvoelen. Sevendust weet hoe de aanpak werkt en geeft haar niet altijd een nieuwe reden om ertoe te doen.
Got a Feeling verandert dat op welkome wijze. Een grotendeels akoestisch arrangement en Clint Lowery's zachte openingszang laten een andere sfeer groeien. Witherspoon sluit in het refrein aan. Het melodische karakter blijft intact terwijl de instrumentale druk afneemt. Die ruimte maakt het een van de eigenste songs op de plaat.
Murder Bar brengt de zware nadruk terug in het slotdeel. Een stevige groove gaat samen met krachtige zang. Het eindigt overtuigend zonder de grotere beperkingen op te lossen. Black Out the Sun is een degelijk, toegankelijk alternatief metalalbum met sterke songs en een zanger die steeds persoonlijkheid toevoegt. Het werkt het best voor wie Sevendusts verhouding tussen melodie en agressie al waardeert.
