Terraformer
Terraformer is makkelijk te bewonderen en moeilijk in één keer te verwerken. Thank You Scientist vult de plaat met gitaar, viool, blazers en een ritmesectie die van jazz naar zware rock kan. De songs zijn gedetailleerd, kleurrijk en vaak verrassend aanstekelijk. De omvang is de uitdaging: een lang album vraagt nog meer wanneer bijna elke passage iets nieuws geeft.
FXMLDR laat zien waarom die ambitie kan werken. Instrumentale partijen veranderen rond een sterk refrein, met saxofoon als een duidelijke stem. Salvatore Marrano's hoge zang voegt melodie toe zonder de drukke achtergrond te laten verdwijnen. Er gebeurt veel, maar er blijft een middelpunt om naar terug te keren.
Swarm geeft de gitaar een zwaardere rol. Tom Monda's gedetailleerde spel staat gelijkwaardig naast de blazers. De drums houden de kracht erin. Son of a Serpent ontwikkelt de ideeën over een langere route. De stukken werken omdat muzikanten bij het hele arrangement betrokken lijken, niet alleen beurtelings indruk maken.
Birdwatching geeft een rustigere onderbreking met ruimte voor stem en lichte klanken. De snelle terugkeer van Everyday Ghosts komt daarna harder aan. Chromology verwijdert de hoofdzang en stelt het instrumentale samenspel centraal. Viool en blazers maken de band meteen herkenbaar.
Er zijn grenzen. Everyday Ghosts rekt zijn gitaarmoment te lang uit en Chromology kan met minder hetzelfde punt maken. Marrano's expressiebereik blijft over een grote plaat vergelijkbaar. De muziek verandert meer dan de stem. Een strakkere selectie zou hoogtepunten duidelijker maken.
Toch heeft Terraformer veel karakter. Memorabele melodie en avontuurlijk spel geven details een reden. Verschillende songs belonen hun gevraagde aandacht. Het is indrukwekkende progrock waarvan de omvang soms tegen de kwaliteiten werkt. Wie het in delen wil onderzoeken, vindt genoeg om naar terug te keren.
