Rat Saw God
Rat Saw God verbindt luide gitaarmuziek met verhalen dicht bij het gewone leven. Wednesday put uit country, shoegaze en alternatieve rock. Karly Hartzman beweegt van een ruwe gesprekstoon naar een veel sterkere kreet. De songs kunnen tegelijk grappig, verdrietig en ongemakkelijk zijn. Hun kracht zit in de verbinding tussen die gevoelens.
Hot Rotten Grass Smell opent kort en lawaaiig voordat Bull Believer een veel langere route neemt. De geduldige opbouw wordt steeds moeilijker te negeren. Gitaar en stem groeien tot een rauwe, lange ontlading. Het is een bepalend moment dat veel van de luisteraar vraagt.
Het rustige telt net zo zwaar. Got Shocked vertraagt na die uitbarsting. Formula One geeft de steelgitaar ruimte en zoekt de countrykant verder op. Wednesday kan aandacht vasthouden zonder elk gat met vervorming te vullen. Zachtere klanken maken terugkerend gewicht ook sterker.
Chosen to Deserve verbindt een heldere gitaarmelodie bijzonder goed met gedetailleerd vertellen. Hartzman kijkt terug naar tienerfouten zonder ze schoner of bewonderenswaardiger te maken. De uitnodigende melodie laat ongemakkelijke details natuurlijk binnenkomen. Warmte naast onrust bepaalt veel van de aantrekkingskracht.
Turkey Vultures brengt de kanten samen en groeit van zacht naar veel meer lawaai. De beweging heeft een doel. De gitaar helpt het verhaal zwaarder te worden. Instrumenten begeleiden woorden niet alleen, maar veranderen hoe ze landen.
Scherpe wisselingen tussen countryrust en zwaar lawaai werken niet voor iedereen. Sommige passages schuren genoeg om melodieën te onderbreken. Hartzmans rauwste zang is bewust moeilijk uit te zitten. De uitersten hebben wel een duidelijke reden. Rat Saw God maakt persoonlijk detail groot zonder de mensen erin kwijt te raken. Ruwe herinneringen worden sterke gitaarliedjes met een eigen geluid en een overtuigend emotioneel middelpunt.
