Unorthodox Behaviour
Unorthodox Behaviour geeft Brand X een heldere balans tussen ingewikkeld spel en een ontspannen groepsgeluid. Jazzrock, funk en rustige akoestiek wisselen terwijl muzikanten de leiding delen. Phil Collins en Percy Jones vormen een bijzonder actieve ritmesectie. Gitaar en toetsen geven zowel scherpe lijnen als zachte kleuren.
Nuclear Burn opent met de snelste, krachtigste kant. Bas en drums houden de beweging onder de gitaar- en toetsenuitwisselingen vast. De energie pakt meteen. Vooral het samenspel trekt. Ook drukke partijen voelen als een gesprek binnen één band.
Euthanasia Waltz verandert het decor. Akoestische gitaar maakt de buitenkant lichter. Elektrische piano en bas bewegen eronder. Kalmte vermindert de details niet. De instrumentrelaties zijn juist beter te volgen. Het is een van de meest onderscheidende passages.
Born Ugly brengt funk verder naar voren. Robin Lumleys elektrische piano en Jones' bas geven veel karakter. John Goodsall beweegt met gitaar tussen steun en sterke leads. Binnen de groove gebeurt veel, al blijft de melodie minder hangen dan het spel.
Het titelnummer is speelser en onrustiger. De ritmische patronen vormen een ongewoon kader. Het arrangement onderzoekt dat zonder altijd een sterke conclusie te bereiken. Het spel blijft interessant. Het muzikale idee voelt soms verder uitgerekt dan nodig.
Touch Wood sluit met effectief contrast af. Akoestische instrumenten verkleinen de omvang en eindigen zacht. De groep vindt duidelijk ook karakter buiten vertrouwde elektrische fusion.
De grootste zwakte is dat de sterkste momenten meer beloven dan iedere compositie geeft. Lang spel is soms makkelijker te bewonderen dan te onthouden. Toch geven een soepele ritmesectie, gevarieerde klanken en gedeelde aandacht voor details veel aantrekkingskracht. Unorthodox Behaviour werkt wanneer vaardigheid het arrangement expressiever maakt in plaats van alleen drukker.
