The Mandrake Project
Bruce Dickinson geeft zichzelf veel ruimte op The Mandrake Project. Zijn eerste soloalbum in bijna twintig jaar beweegt tussen heavy metal, donkere rock en lange, beschouwende arrangementen. Ook wanneer de muziek een onverwachte afslag neemt, blijft zijn stem de duidelijkste verbinding.
Afterglow of Ragnarok opent sterk. De zware riff geeft het nummer gewicht en het refrein laat Dickinson de grote, melodieuze kant van zijn stem gebruiken. Dat contrast werkt goed. Meteen is duidelijk dat er naast kracht ook ruimte is voor sfeer.
Rain on the Graves klinkt theatraler. Een direct ritme ondersteunt een zangpartij waarin Dickinson hoorbaar plezier lijkt te hebben in het karakter van de woorden. Het verschilt duidelijk van de opener en geeft het album al vroeg een eigen gezicht.
Resurrection Men is een van de interessantste zijpaden. De gitaarklanken en wisselende sfeer maken het breder dan een rechttoe rechtaan metalsong. Dickinson beweegt daar gemakkelijk in mee. Zijn vaste samenwerkingspartner Roy Z geeft de gitaren genoeg karakter om die veranderingen te dragen.
Iron Maiden-luisteraars kennen Eternity Has Failed al in een andere vorm. Het nummer past hier, maar vestigt ook de aandacht op het verschil tussen Dickinsons solowerk en de band waarmee hij meestal wordt verbonden. De omliggende songs kiezen vaak een persoonlijkere of minder gebruikelijke richting.
Ook het rustigere materiaal is belangrijk. Face in the Mirror geeft de zang meer ruimte, terwijl Shadow of the Gods naar iets veel groters toewerkt. Vooral Dickinsons vermogen om een melodie te dragen, houdt die langzame passages boeiend.
De breedte maakt het album ook ongelijkmatig. Sommige ingetogen delen hebben minder karakter dan de sterkere songs. Het lange slot vraagt bovendien om een heel ander soort aandacht dan het begin. De ambitie is duidelijk, maar niet elk idee komt even krachtig over.
Toch biedt The Mandrake Project veel meer dan een bekende stem boven bekende riffs. De beste nummers geven Dickinson ruimte om andere mogelijkheden te verkennen. Zijn uitvoering maakt het de moeite waard om hem daarin te volgen.
