Ah Via Musicom
Eric Johnson laat op Ah Via Musicom horen hoe sterk gitaarmuziek is wanneer melodie vooropstaat. Hij speelt snelle passages opmerkelijk gemakkelijk, maar weet ook wanneer een eenvoudige frase meer doet. Rock, blues, country en jazz komen samen zonder losse oefeningen te worden. De instrumentals zijn de attractie. Songs met zang geven een ander tempo.
Cliffs of Dover toont het duidelijkst wat werkt. De snelle opening leidt naar een direct herkenbare melodie. Het ingewikkelde spel keert steeds naar dat idee terug. Johnsons heldere, zorgvuldig gevormde klank maakt afzonderlijke noten goed te volgen.
Korte stukken tonen andere beheersing. Steve's Boogie zegt snel genoeg met levendig countrytokkelwerk. Song for George biedt akoestisch contrast met details die aandacht vasthouden zonder het idee te rekken. Zo wordt de plaat afwisselend, niet overbeladen.
Righteous heeft een ontspannen groove. Mondharmonica geeft welkome klankwisseling rond de gitaar. East Wes sluit jazzier af. Johnson krijgt ruimte om zacht en beschouwend te spelen. Het blijft precies, maar directe impact is minder belangrijk.
Het zangmateriaal is wisselender. Desert Rose en Nothing Can Keep Me from You hebben toegankelijke melodieën. Johnsons stem heeft alleen niet dezelfde eigenheid als zijn gitaar. Forty Mile Town maakt minder indruk. De gepolijste productie zet ondersteunende instrumenten soms ook te ver achter het leadspel.
Die beperkingen verzwakken de beste muziek nauwelijks. Ah Via Musicom is toegankelijk doordat Johnson zijn techniek richting geeft. Herkenbare thema's, stijlen en rustige momenten maken het meer dan een plaat voor wie alleen wil weten hoe moeilijk een gitaarpartij te spelen is.
