Blow by Blow
Jeff Becks gitaar mag op Blow by Blow leiden zonder dat de rest van de band ondergeschikt wordt. De instrumentale muziek verbindt rock, jazz en funk via heldere melodieën en spel dat op elkaar reageert. Becks techniek maakt indruk. Het boeit vooral hoe natuurlijk hij klank en frasering verandert. Beweging, karakter en hoorbaar plezier maken de details toegankelijk.
You Know What I Mean zet die balans neer met een stevige groove en bluesachtige gitaarlijnen. De ritmesectie geeft Beck ruimte zonder statisch achter te blijven. She's a Woman plaatst een bekende melodie elders en laat de gitaar de gebruikelijke rol van een zanger dragen. Elke frase heeft een heldere vorm en klinkt daardoor expressief.
De andere muzikanten zijn onmisbaar. Richard Bailey geeft met zijn drums een buigzame ritmische basis van jazz en funk. Max Middleton voegt op toetsen kleur en melodische antwoorden toe. Air Blower geeft die toetsenpartijen meer ruimte. Daarna neemt het tempo af en staat Becks lead centraal. Door het veranderende arrangement blijft het lange spel bij de song horen.
Scatterbrain klinkt rustelozer. Snelle toetsen- en gitaarfiguren leiden naar verdere solo's. George Martins strijkersarrangement voegt een laag toe. Ook als het tempo veeleisender wordt, blijven details helder. De muzikanten laten ingewikkeldheid actief klinken in plaats van volgepropt.
Cause We've Ended as Lovers vindt evenveel kracht in beheersing. Beck buigt noten, laat ze hangen en voert de kracht geleidelijk op zonder de melodie te verliezen. Freeway Jam keert terug naar een lossere groove en laat de gitaar vrij boven de ritmesectie bewegen. Het contrast geeft beide stukken een duidelijker karakter.
Diamond Dust sluit overtuigend af met rustige gitaar, piano en strijkers. Blow by Blow beloont aandacht voor kleine details, maar vraagt geen technische kennis om indruk te maken. Sommigen zullen zang of een directere rockaanval missen. De melodieën en het samenspel geven deze instrumentale plaat al alle expressie die nodig is.
