Supernova
De bas en gitaar op Supernova lijken soms hun eigen instrumenten te willen ontgroeien. Ze vervormen, schuren en bewegen door een geluid waarin punk, rap en metal gemakkelijk naast elkaar bestaan. Nova Twins maakt die combinatie overzichtelijker dan je zou verwachten. De refreinen zijn duidelijk, de ritmes krachtig en de nummers komen snel ter zake.
Antagonist zet de toon met felle gitaren en zelfverzekerde rapzang. Cleopatra houdt die houding vast en verbindt haar melodie aan trots en zwarte identiteit. Amy Love brengt de teksten overtuigend, terwijl de instrumenten genoeg tegengewicht bieden. Het resultaat klinkt strijdbaar zonder dat de melodie naar de achtergrond verdwijnt.
Georgia Souths baslijn geeft Fire & Ice een eigen karakter. De zware begeleiding en het grote refrein trekken in dezelfde richting, waardoor het nummer tegelijk hard en toegankelijk is. In Puzzles wordt de invloed van R&B duidelijker. De zang is anders gevormd, maar de ritmes en het stevige geluid houden het nummer binnen dezelfde wereld. De stijlen worden onderdelen van een herkenbare aanpak.
Ook de stemming kent meer ruimte dan alleen bravoure. A Dark Place For Somewhere Beautiful laat meer kwetsbaarheid toe. Dat maakt de plaat menselijker naast de grote uitspraken van het begin. Het afsluitende Sleep Paralysis vermindert de druk, maar houdt een dreigende ondertoon vast. Niet ieder laat nummer heeft dezelfde directe aantrekkingskracht als de hoogtepunten. De afwisseling helpt wel om de energie een vorm te geven.
Supernova is voller en verzorgder dan het debuut, met genoeg ruwe randen om overtuigend te blijven. Het duo laat horen dat toegankelijkheid en een eigen geluid goed samengaan. Wie op zoek is naar stevige gitaren, ritmes die je in beweging zetten en een stem die zich niet laat wegdrukken, krijgt hier een sterke combinatie.
