SKIN
Ho99o9 maakt op SKIN muziek die ieder moment van richting kan veranderen. Punk, rap en elektronische herrie botsen op elkaar, maar de plaat blijft herkenbaar van dezelfde groep. De stemmen van Yeti Bones en theOGM vormen het vaste middelpunt. Hun woede klinkt lichamelijk en direct, ook wanneer de begeleiding bijna uit elkaar lijkt te vallen.
De betrokkenheid van Travis Barker zorgt niet voor een gladde poppunkversie van het duo. De nummers hebben wel een duidelijkere vorm. Daardoor krijgen de uitbarstingen meer effect. BATTERY NOT INCLUDED laat goed horen hoe een herkenbare zanglijn en een onrustige, zware begeleiding elkaar kunnen versterken. De toegankelijkheid haalt de scherpe rand niet weg.
BITE MY FACE (FEAT. COREY TAYLOR) gebruikt een groter contrast. Na het geweld maakt de muziek ruimte voor een rustig pianomoment. Wanneer de hardere stemmen terugkeren, komt de spanning extra stevig binnen. De bijdrage van Taylor past bij het nummer, maar bepaalt niet ineens het karakter van de hele plaat. Ho99o9 houdt de controle over zijn eigen chaos.
Ook de andere gasten zorgen voor verschil. SLO BREAD (FEAT. BUN B) geeft met zijn trapritme meer ademruimte. In SKINHEAD (FEAT. SAUL WILLIAMS) staat de beheerste gesproken stem tegenover veel onstuimiger punkgeweld. Het zijn bruikbare veranderingen van perspectief. Ze maken de plaat afwisselend zonder dat de spanning volledig verdwijnt.
SKIN vraagt wel om een luisteraar die die voortdurende onrust wil toelaten. De harde overgangen en ruwe klanken bieden weinig comfortabel midden. Dat hoort bij de aanpak, maar maakt de plaat ook intensief. De beloning zit in de precisie achter die ogenschijnlijke wanorde. De contrasten hebben meestal een functie en de gasten versterken de eigen stemmen. Ho99o9 maakt hier een breed, fel album dat zijn verschillende kanten overtuigend bij elkaar houdt.
