Swan Songs
Swan Songs wil in de eerste plaats direct aankomen. Hollywood Undead combineert rap, elektronische beats en zware gitaren met refreinen die weinig tijd nodig hebben om te blijven hangen. De nummers zijn eenvoudig opgebouwd en de productie geeft bijna ieder idee een duidelijke plek. Het debuut heeft daardoor meer vaart dan diepgang, maar verliest zijn aantrekkingskracht niet meteen zodra je dat doorhebt.
Undead maakt de aanpak helder: een elektronische opening, een stevig ritme en vervormde gitaren ondersteunen een reeks verschillende stemmen. De rap en de heldere refreinen houden elkaar goed in beweging. Sell Your Soul legt meer nadruk op de gitaren, terwijl Everywhere I Go vooral op een makkelijk mee te nemen ritme leunt. De wisseling tussen de vocalisten voorkomt dat alle nummers helemaal hetzelfde aanvoelen.
De elektronica is ondertussen veel meer dan een extra laagje. Toetsen, effecten en geprogrammeerde partijen vormen een belangrijk deel van de begeleiding. Daardoor blijft de muziek ook dicht bij hiphop en pop, zelfs wanneer de gitaren steviger worden. De lage stem van Funny Man geeft de groep nog een ander herkenningspunt tussen de rappende en zingende partijen.
De teksten zijn een grotere beperking. De eindeloze feestverhalen en goedkope provocaties verliezen hun werking vrij snel. Wanneer de groep op Young of This Love, This Hate een ernstiger toon zoekt, voelt die omschakeling bovendien niet overal natuurlijk. De uitgesproken emoties krijgen dan niet altijd genoeg inhoud mee om echt overtuigend te worden.
Toch heeft Swan Songs genoeg sterke melodische ideeën om meer te zijn dan alleen een verzameling grappen. De duidelijk geproduceerde nummers kunnen bijzonder aanstekelijk zijn, zolang je de nadrukkelijke houding verdraagt. Als geheel blijft het album wisselvallig: de beste refreinen maken het plezier begrijpelijk, maar de zwakke teksten en geforceerde momenten staan een blijvender indruk in de weg.
