Who Are The Girls?
Bij Nova Twins vervult de bas veel meer dan een ondersteunende rol. Het instrument bromt en vervormt, terwijl de gitaar daar nog meer onrust aan toevoegt. Who Are The Girls? haalt zijn kracht uit dat directe, harde geluid. Het duo gebruikt effectpedalen om zijn instrumenten te veranderen, en laat die vreemde klanken vervolgens gewoon onderdeel van een liedje zijn.
Vortex maakt de aanpak meteen duidelijk. Het nummer heeft de felheid van punk, maar ook een ritme dat uitnodigt om te bewegen. Amy Love klinkt vastberaden en krijgt genoeg ruimte naast de drukke gitaar en bas. De muziek raakt aan metal en de energie van een rave, terwijl haar zang ook duidelijk door rap wordt gevormd. De verschillende invloeden hoeven elkaar nergens af te lossen: ze werken tegelijk.
Op Bullet krijgt die stem extra betekenis. Het nummer draait om zelfbeschikking en het recht om grenzen te stellen. Love brengt die boodschap zonder terughoudendheid. Die overtuiging helpt een plaat die veel van haar karakter uit houding haalt. Het gaat hier om gehoord worden en zelf bepalen waar je thuishoort. Dat sluit goed aan op het zware, eigenzinnige geluid.
De voortdurende druk heeft wel een keerzijde. De combinatie van heftige instrumenten en zelfverzekerde zang krijgt soms een herkenbaar patroon. Dan is Ivory Tower een nuttige onderbreking. De heldere zang en eenvoudige gitaarpartij maken ruimte zonder de donkere stemming helemaal los te laten. Zo'n klein moment werkt juist doordat de rest zo stevig is aangezet.
Met ongeveer dertig minuten houdt het debuut bovendien genoeg vaart. Nova Twins hoeven hun ideeën niet uit te rekken om indruk te maken. De band heeft een sterk eigen geluid en gebruikt het voor korte, directe nummers. Who Are The Girls? is vooral overtuigend wanneer ritme, lawaai en een heldere boodschap elkaar versterken.
