Backspacer
Backspacer laat Pearl Jam korter en helderder klinken. De riffs blijven stevig, maar de songs gaan snel voorbij en zijn minder beladen dan veel ander werk van de band. Brendan O'Briens productie ondersteunt het directe, levendige geluid. De plaat is gemakkelijk toegankelijk. Die eenvoud maakt sommige composities ook wat vertrouwd.
Gonna See My Friend zorgt meteen voor vaart. De band houdt het kort en maakt met gitaren en ritme direct indruk. Got Some zet die stevige beweging voort. De opening blijft daardoor goed doorlopen zonder lange arrangementen nodig te hebben.
The Fixer laat de lichtere stemming het duidelijkst horen. De directe zang en het krachtige antwoord van de instrumenten maken de song uitnodigend. Bas en drums leggen een stevige basis. De gitaren houden genoeg kracht vast om te voorkomen dat de luchtigere aanpak ook lichtgewicht klinkt.
Just Breathe verandert de verhoudingen. Getokkelde akoestische gitaar en strijkers geven Eddie Vedder een zachtere omgeving. Zijn zang kan meer van het gevoel dragen. Het contrast met de opening werkt, al presenteert het zoete arrangement de emotie soms wat nadrukkelijk.
Amongst the Waves geeft de plaat een breder, meezingbaar moment. De melodie mag uitgroeien en hoeft niet alleen een nieuwe riff bij te houden. The End sluit later rustig af. De open zang maakt daar meer emotionele indruk dan de omvang van de begeleiding.
De melodieën zijn minder constant dan de energie. Sommige latere songs missen de aantrekkingskracht van de opening. Een korte speelduur maakt niet automatisch ieder nummer onderscheidend.
Toch heeft Backspacer een fijne lichtheid en verschillende geslaagde stemmingswisselingen. Pearl Jam klinkt op zijn gemak met de directe aanpak. De rustige uitvoeringen tonen wat er kan gebeuren wanneer de gitaren een stap terugdoen. De plaat werkt het best als die korte vormen een goede song scherper laten uitkomen.
