Romantic Warrior
Romantic Warrior geeft Return to Forevers technische jazzrock veel karakter. Chick Corea leidt de arrangementen op toetsen. Al Di Meola voegt met gitaar een harder randje toe. Stanley Clarke en Lenny White houden het ritme actief genoeg om de ingewikkelde composities te laten bewegen. De beste passages zijn zowel speels als indrukwekkend.
Medieval Overture zet de aanpak neer met heldere toetsenlijnen en veel koerswisselingen. Drums blijven druk zonder het stuk in losstaande delen te breken. Gitaar geeft gewicht. Terugkerende ideeën bewaren de vorm.
Sorceress gaat naar funk. Bas en drums geven een stevig ritmisch middelpunt. De toetsen mogen eromheen werken. De groove is een welkome verandering naast de volle gedeelten elders. Het gaat om hoe de muzikanten samenpassen, niet om één snelheidsdemonstratie.
The Romantic Warrior schept met akoestische piano een ander decor. Het spel kan ademen. Wisselende instrumentale aandacht hoort bij het brede arrangement. De rustige klank laat ook zorg voor melodie horen. Dat vormt een belangrijk contrast met de krachtige elektrische passages.
Majestic Dance zet de gitaar vooraan en kiest directer rock. Sommige toetsenonderbrekingen maken de beweging onhandig. The Magician heeft indrukwekkende bas en aantrekkelijke rustige details. De losse ideeën vormen niet altijd een even overtuigend geheel.
Duel of the Jester and the Tyrant herstelt sterkere balans. Wisselingen tussen spanning en een ontspannen thema geven de lange uitvoering een bruikbaar middelpunt. Het ensemble houdt kracht. De veranderende ideeën staan duidelijker met elkaar in verband.
De plaat is druk en speelse complexiteit zal niet iedereen liggen. Toch geven sterk ritme, levendige instrumentkleuren en zorgvuldig gevormde passages blijvende aantrekkingskracht. Romantic Warrior werkt het best wanneer de grote vaardigheid het muzikale karakter dient.
