Shades
Shades laat Doyle Bramhall II zijn aandacht over meer verdelen dan alleen de gitaar. De Texaanse muzikant brengt blues, soul en een vleugje psychedelica samen in zorgvuldig aangeklede liedjes. De zang en de sfeer zijn minstens zo belangrijk als de solo's. Dat levert een soepele, verzorgde plaat op die vooral sterk wordt wanneer er iets onverwachts gebeurt.
Love And Pain begint met een zwaar ritme, maar trekt richting soul zodra het refrein opent. Die combinatie zet de toon. Het gitaarspel geeft de muziek kleur zonder steeds de hoofdrol op te eisen. Hammer Ring voegt gospelachtige achtergrondzang toe en maakt het geluid warmer en voller.
De gasten passen goed bij die aanpak. In Everything You Need houdt Eric Claptons gitaar de beweging ontspannen. Searching For Love laat Bramhalls stem mooi aansluiten bij die van Norah Jones. Het duet kiest voor rust en samenhang in plaats van een groot gebaar. De melodie krijgt voldoende ruimte om te blijven hangen.
Die kalmte heeft ook een keerzijde. In het middendeel gaan meerdere nummers in ongeveer dezelfde comfortabele beweging verder. De verzorgde uitvoering kan dan wat weinig spanning overhouden. Live Forever, met Greyhounds, helpt door de gitaren meer beet te geven en het tempo nadrukkelijker te maken.
Parvanah trekt de aandacht met een andere melodische kleur. De oosterse invloed en vreemd vervormde gitaar geven het nummer meer onrust. Het maakt duidelijk hoeveel ruimte er nog binnen deze soulgerichte aanpak bestaat. Bramhall klinkt daar nieuwsgierig en ontspannen tegelijk.
Afsluiter Going Going Gone brengt Tedeschi Trucks Band erbij. De rustige aanloop groeit naar een ruimere afsluiting, met stemmen, blazers en de ontmoeting tussen lead- en slidegitaar. Het is een sterk slot voor een album dat soms wat veilig blijft. Shades overtuigt vooral door goede liedjes en door de momenten waarop Bramhall zijn keurige klank wat openbreekt.
