JPEG RAW
JPEG RAW zet Gary Clark Jr.s beweging voorbij de smalle bluesgitaarplaat voort. Rock, soul, funk en hiphop krijgen allemaal een plaats. Instrumenten en stemmen zijn delen van een groter geluid. Het spel houdt kracht. Clark gebruikt die vaker voor een groove, een stem of een stemmingswissel.
“Maktub” opent sterk en verbindt fuzzgitaar met een vaste beat. Het titelnummer zoekt hiphop verder op en houdt bluesgitaar in het arrangement. De stijlveranderingen voelen als dezelfde muzikale benadering, niet als pogingen om andere identiteiten te passen.
De gasten ontwikkelen die breedte. Valerie June geeft “Don’t Start” een extra stem met behoud van ruwe blues. Keyon Harrold voegt trompet toe aan het soulvolle “Alone Together”. De song wordt zachter zonder gewicht te verliezen. Die bijdragen hebben duidelijke muzikale rollen.
Stevie Wonder past op “What About the Children” ook bij de stijlenmix. George Clinton zit even goed op het funkier klinkende “Funk Witch U”. Clark verdwijnt niet naast die namen. Gitaar, stem en aandacht voor arrangementen houden de plaat aan zijn eigen werk verbonden.
Soms vraagt de breedte veel van de luisteraar. Er zijn veel ideeën, maar ze hebben niet allemaal een even heldere tekstuele focus. De sterke grooves en uitvoeringen maken dat minder belangrijk, al is het album makkelijker in delen te bewonderen dan ineens te verwerken.
“Habits” sluit lang en kaler af. Na de drukke samenwerkingen verandert het de schaal en eindigt persoonlijker. JPEG RAW is het sterkst wanneer Clark verschillende invloeden naar één song laat toewerken. Dat gebeurt vaak genoeg voor een zelfverzekerde, afwisselende toevoeging aan zijn catalogus.
