Reckless Heart
Reckless Heart maakt goed gebruik van Joanne Shaw Taylors belangrijkste kwaliteiten: een ruwe, expressieve stem en gitaarspel met een duidelijk doel. Het album is in Detroit opgenomen met producer Al Sutton. Het levendige bandgeluid geeft genoeg energie aan de bekende muzikale vormen van bluesrock. Het beste zit tussen direct spel en zachte soulaccenten in de arrangementen.
In the Mood opent effectief. Gitaar en drums duwen vooruit en piano beweegt rond de riff. Taylor neemt meteen de leiding. Het titelnummer verlaagt daarna de druk met een trage groove en gospelgevoel, zodat de stem meer ruimte krijgt.
The Best Thing geeft een duidelijker poprefrein. De melodie blijft makkelijk hangen en gitaar houdt gewicht. New 89 kiest ruwer, met losse boogie en meer rock. Zo blijft het niet één tempo.
Trage songs tellen evenveel. I've Been Loving You Too Long laat het spel lang groeien. I'm Only Lonely geeft Hammond en rustigere gitaar ruimte. Break My Heart Anyway verandert akoestisch. Jake's Boogie sluit nog minder gepolijst af met een kleine directe uitvoering, geen groot bandarrangement.
Verrassing is beperkt. De klassiekerocktaal is bekend en zangmanieren keren terug. Vaardigheid maakt niet elke oude vorm tot een eigen nieuwe song. Wie een genrebreuk wil, kan het te veilig vinden.
Toch geven beweging en karakter plezier aan die vertrouwde vormen. De band ondersteunt goed. Taylor weet wanneer gitaar harder moet en wanneer er een gat nodig is. Het resultaat is een sterke verzameling bluesrocksongs waarvan het zelfvertrouwen voortkomt uit duidelijke uitvoeringen en goed beoordeelde veranderingen in het tempo.
