City of Evil

City of Evil

City of Evil geniet van de mogelijkheden van grote heavy-metalarrangementen. Avenged Sevenfold vult de songs met meerstemmige gitaarpartijen, drukke drums, sterke zanghooks en af en toe orkestrale passages. Binnen één track mogen vaak meerdere ideeën groeien. De omvang is soms buitensporig. Het enthousiasme en de muzikale details maken juist die overdaad aantrekkelijk.

Beast and the Harlot zet de toon met zijn aanhoudende gitaarbeweging en nadrukkelijke refrein. The Rev doet op drums veel meer dan een vaste basis leggen. Snelle wisselingen en fills houden het arrangement levendig. Blinded in Chains biedt opnieuw een bijzonder goede omgeving voor zijn spel. De snelheid en rusteloze accenten houden de song dringend, ook wanneer de gitaarlijnen ingewikkeld worden.

Bat Country bundelt de sterke kanten het best. De centrale hook pakt meteen, het rustige contrast heeft een duidelijke functie en de meerstemmige leadpartijen maken de instrumentale ontwikkeling op zichzelf memorabel. Synyster Gates en Zacky Vengeance vormen een duo, in plaats van simpelweg een solo boven een begeleidende riff te zetten. Ondanks alle beweging blijft de song goed te volgen.

De langere stukken bieden andere mogelijkheden. Het akoestische einde van Sidewinder voelt als een echte voortzetting van de melodische taal van de song. De andere klank geeft het gitaarspel nieuwe energie. The Wicked End gaat verder de theatrale kant op. Koor en orkestrale kleuren komen in een donkere, drukke structuur terecht. De ambitie overtuigt doordat de centrale gitaar- en zangideeën ook binnen de grootse presentatie herkenbaar blijven.

M. Shadows zal de meningen eerder verdelen. Zijn cleane voordracht kan nasaal en gespannen klinken, vooral wanneer het arrangement hem naar lang aangehouden hoge noten duwt. Seize the Day gebruikt ook vertrouwdere balladmiddelen dan het omliggende materiaal. Op die momenten lijkt de band minder uitdrukkingsmogelijkheden te gebruiken dan haar instrumentale kunnen toelaat.

Toch heeft City of Evil een herkenbare honger naar muzikaal avontuur. De sterkste songs vinden steeds weer een bruikbare melodie, ritmische variatie of instrumentale uitwisseling zonder hun identiteit te verliezen. Avenged Sevenfold laat technisch spel uitbundig klinken. Het zelfvertrouwen geeft zelfs de meest uitgewerkte passages een toegankelijk beginpunt.