ECLYPTIC: Wake of Shadows
De stem van Fabienne Erni maakt ECLYPTIC: Wake of Shadows meteen toegankelijk. Ze zingt helder en warm, ook wanneer ILLUMISHADE de gitaren steviger aanzet. Rond haar stem bouwt de band een filmische wereld met toetsen, strijkers en korte instrumentale stukken. De plaat heeft een fantasieverhaal als achtergrond, maar je hoeft dat niet te kennen om de melodieën te kunnen volgen.
Tales Of Time brengt de verschillende kanten overtuigend bij elkaar. De zang krijgt een ruwer tegengewicht van gast Chrigel Glanzmann, terwijl de gitaren en het grote refrein de vaart vasthouden. De samenwerking geeft het nummer extra karakter. Het blijft een duidelijk liedje, ook met alle aankleding eromheen.
Crystal Silence is directer. Stevige drums en gitaren staan tegenover een pakkende melodie, terwijl de bewerkte zang in de coupletten voor een lichte onrust zorgt. Erni kan krachtig zingen zonder de helderheid kwijt te raken. Dat helpt de muziek om tegelijk zwaar en uitnodigend te blijven.
In What Have I Become krijgt de zachtere kant meer ruimte. De ingetogen start groeit geleidelijk en de gitaarsolo geeft die opbouw een stevig slot. Verderop brengt Muse Of Unknown Forces een donkerder geluid en meer nadruk op de riffs. Deze afwisseling laat horen dat de band meer kan dan één grote, opgewekte melodie uitwerken.
De korte tussenspelen zijn niet overal even noodzakelijk. Ze versterken de sfeer, maar onderbreken soms ook de ontwikkeling van de gewone nummers. Een paar ideeën hadden meer ruimte mogen krijgen in plaats van alweer plaats te maken voor een nieuw onderdeel. Toch blijft het totaal overtuigend. De sterke zang, het verzorgde gitaarwerk en de duidelijke melodieën geven dit debuut genoeg houvast. ILLUMISHADE maakt muziek met veel verbeelding en een toegankelijke kern. Vooral waar die twee samenvallen, heeft ECLYPTIC een eigen aantrekkingskracht.
