Arise
Sepultura houdt de aanval op Arise fel. De arrangementen tonen ook belangstelling voor meer dan snelheid. Gitaren gaan van dichtgepakte thrashpatronen naar zwaardere, bewustere figuren. Korte sfeerpassages wijzen andere kanten op zonder de directe bedoeling te verstoren.
Het titelnummer zet die bedoeling snel neer. Na openingseffecten komt een scherp afgebakende gitaaruitval. Max Cavalera's stem geeft ruwheid die het precieze spel kan dragen. Igor Cavalera houdt met zijn drums de wisselingen duidelijk. Zelfs het hectischste spel voelt georganiseerd.
Dead Embryonic Cells is bijzonder sterk doordat de tragere centrale beweging net zo memorabel is als de snelle delen. De riff heeft fysiek gewicht dat onder de zang duidelijk blijft. Andreas Kissers leads voegen activiteit toe, maar het arrangement verliest het hoofdidee niet.
Desperate Cry neemt een langere route. Een rustige intro maakt ruimte voordat het zware materiaal begint. Zich ontwikkelende gitaarpartijen geven overtuigende omvang. Kisser kan expressief én technisch indrukwekkend zijn. Het contrast maakt de omliggende korte tracks dringender.
Het geluid is dicht, maar de gitaarfiguren blijven goed te volgen. Under Siege (Regnum Irae) gebruikt een afgemeten puls effectief. Altered State brengt ongebruikelijke klanken in een stevig zwaar arrangement. Ze verbreden het karakter zonder van de plaat losse experimenten te maken.
Sommig snel materiaal gebruikt dezelfde taal. De voortdurende harde zang beperkt het emotionele bereik. Tijdens een hele luisterbeurt vallen die grenzen op, al verliest het spel zelden overtuiging. Infected Voice sluit passend krachtig af. Arise werkt doordat discipline de ruwe randen niet verwijdert. Veranderende ritmes en sfeer geven de agressie vorm. Tegelijk blijft de band alles stevig doorduwen.
