Absolute Elsewhere
Absolute Elsewhere laat de zware en rustige kanten van Blood Incantation even groot klinken. De synthesizers zijn geen achtergrondversiering bij de death metal. Ze krijgen net zoveel aandacht als de gitaren en drums. Daardoor kan de muziek ver van haar harde basis afdwalen zonder haar eigen karakter kwijt te raken.
De plaat bestaat uit twee lange stukken, The Stargate en The Message, elk verdeeld in drie delen. Die ruime vorm geeft de band tijd om veranderingen uit te werken. Een zware riff kan uitmonden in een open elektronische passage, waarna de terugkeer naar harde gitaren weer betekenis krijgt. De muziek blijft bewegen zonder voortdurend gehaast te klinken.
The Stargate [Tablet II] laat dat overtuigend horen. De synthesizers en het akoestische gitaarwerk maken de ruimte groter voordat het zwaardere ritme terugkeert. Die omslag voelt krachtig doordat de rustige klanken eerst serieus zijn genomen. Drummer Isaac Faulk geeft de opbouw steeds meer druk, terwijl de gitaren hun onrustige accenten toevoegen.
Ook The Message [Tablet I] zoekt de kracht niet alleen in snelheid. De lagere, zwaardere beweging laat de vreemde gitaarlijnen langer doorwerken. Verderop geeft The Message [Tablet III] de muziek opnieuw een grotere schaal. De melodische partijen en de felheid blijven elkaar aanvullen, waardoor het slot meer voelt als een bestemming dan als nog een verzameling ideeën.
De omvang vraagt wel aandacht. Wie vooral een aaneenschakeling van directe deathmetalsongs verwacht, zal veel geduld met de rustigere passages moeten hebben. De verwijzingen naar progressieve rock zijn bovendien duidelijk aanwezig. Toch heeft de plaat genoeg samenhang om meer te zijn dan een rij herkenbare invloeden.
Absolute Elsewhere overtuigt door de kwaliteit van de overgangen. De zachte passages geven de harde stukken meer gewicht en andersom. Blood Incantation maakt zijn muzikale wereld groter, terwijl het samenspel en de sterke riffs ervoor zorgen dat die uitbreiding ook echt ergens heen gaat.
