More Skin With Milk-Mouth
Giraffes? Giraffes! maakt op More Skin With Milk-Mouth duidelijk dat ingewikkelde muziek ook luchtig kan zijn. Joseph Andreoli en Kenneth Topham laten gitaar en drums alle kanten op bewegen, maar de melodieën blijven herkenbaar. De snelle vingers en veranderende ritmes hebben een doel buiten het tonen van hun vaardigheid. Ze geven de nummers steeds een andere richting.
When the Catholic Girls Go Camping, the Nicotine Vampires Rule Supreme. begint met snel aangetikte gitaarfiguren en beweeglijke drums. Daar zit al een melodie in voordat het nummer verder opengaat. De overgang naar een duidelijkere gitaarsolo maakt de muziek directer zonder haar eigenzinnigheid kwijt te raken. Het duo houdt de technische drukte speels.
Ook de langere stukken werken met die verhouding. Een patroon keert terug, wordt herkenbaar en verandert vervolgens weer. De tweede track voegt daar een gesproken passage aan toe. De stem en de ruwe gitaren passen bij het wat vreemde karakter van de plaat. Het voelt als een onderdeel van de muziek, eerder dan een onderbreking die alles moet uitleggen.
In Emilie Sagée's Secret zit een duidelijke tegenstelling tussen opbouw en terughoudendheid. A Quick One, While She's Away trekt de melodieën en grotere ontwikkelingen vervolgens langer door. De band maakt genoeg ruimte voor rustiger klanken om de scherpe ritmes opnieuw te laten aankomen. De rustige gedeelten verdwijnen snel genoeg weer om het geheel in beweging te houden.
Dat voortdurende schakelen is niet overal even trefzeker. Soms wordt de muziek wat te druk of verliest de opbouw kort haar richting. Toch blijft het plezier in het samenspel sterker aanwezig dan die beperkingen. More Skin With Milk-Mouth brengt technische ideeën en directe melodieën overtuigend samen. Het is een kleine bezetting die veel geluid maakt, met genoeg gevoel voor verhoudingen om daar echte nummers van te maken.
