Hear You
De zang krijgt op Hear You meer ruimte, zonder dat toe zijn gevoel voor instrumentaal samenspel verliest. De heldere gitaren en gedetailleerde drums houden de muziek in beweging. Ze maken ruimte voor een stem zoals ze dat voor een nieuwe gitaarlijn zouden doen. Daardoor voelt de uitbreiding meestal vanzelfsprekend. De nummers hoeven geen gewone popliedjes te worden om toegankelijker te klinken.
"Song Silly" begint met een eenvoudige piano. Daarna komen zang, bas, gitaar en drums in beeld, zonder dat alles voortdurend tegelijk aanwezig hoeft te zijn. De afwisseling maakt het nummer soepel en overzichtelijk. "Commit Ballad" laat een andere kant horen. De vrouwelijke stem wisselt zachte passages af met meer spanning, terwijl het strakke ritme de muziek bij elkaar houdt. De emotie zit in die kleine verschuivingen.
Ook "Time Goes" verruimt het geluid, met Japanse rap en spaarzaam orgelspel. De band laat het ritme daar op een andere manier werken. In "Boyo" trekt de bas juist meer aandacht en zorgt de ingetogen zang later voor extra gevoel. Het zijn geen grote breuken met de rest. De rustige klank en het zorgvuldige samenspel geven de verschillende nummers genoeg gemeen.
Toch overtuigen de losse liedjes soms sterker dan de lijn door het hele album. Vooral richting het einde wordt minder duidelijk waar het geheel naartoe beweegt. Wie veel zware gitaren of scherpe uitbarstingen verwacht, krijgt bovendien een behoorlijk beheerste plaat. De kracht ligt ergens anders: in de manier waarop een terugkerende gitaarfiguur van betekenis verandert zodra de drums of zang verschuiven. Hear You brengt zijn ideeën helder en met geduld. De extra stemmen geven de band meer mogelijkheden, terwijl het herkenbare gevoel voor ritme goed bewaard blijft.
