For Long Tomorrow
De drums op For Long Tomorrow blijven voortdurend iets te vertellen hebben. Ze volgen de gitaren, veranderen van richting en maken ruimte voor kleine melodieën. Toch draait dit album van toe om meer dan indrukwekkend samenspel. Akoestische gitaren, piano en andere klanken verbreden het geluid. De muziek blijft helder genoeg om al die beweging te volgen, ook zonder ieder ritmisch detail apart te begrijpen.
"after image" gebruikt een vrouwelijke zangmelodie om de instrumenten een ander middelpunt te geven. De getokkelde gitaar en de drums bewegen er soepel omheen. Het is een geslaagde toevoeging, omdat de stem deel van het spel wordt. De band hoeft zijn manier van opbouwen er niet voor los te laten.
"two moons" zoekt juist rust met akoestische gitaar en een zachte vibrafoonklank. Wanneer de drums erbij komen, krijgt de melodie meer vaart zonder zijn kalmte kwijt te raken. "our next movement" kiest een drukkere route. De blazers melden zich vroeg en de drums nemen gaandeweg meer ruimte in. Een korte onderbreking maakt de terugkeer van de band des te sterker. Het zijn verschillende manieren om een relatief klein idee te laten groeien.
Niet elke uitbreiding werkt even goed. Sommige mannelijke zangpartijen maken minder indruk dan het instrumentale werk, en de opening heeft nog niet de overtuigingskracht van de latere nummers. De plaat krijgt vooral vorm wanneer de muzikanten elkaar iets meer ruimte geven. Dan worden de extra klanken een echte aanvulling.
Het afsluitende "long tomorrow" groeit van getokkelde gitaar naar een vol bandgeluid en zet het drumwerk nog eens mooi in het licht. Het past bij een album dat zijn vooruitgang in de details zoekt. For Long Tomorrow blijft melodieus en beweeglijk, met genoeg rustige momenten om de drukke passages betekenis te geven.
