the book about my idle plot on a vague anxiety
De lange titel the book about my idle plot on a vague anxiety past bij een plaat die veel kleine gedachten tegelijk lijkt te volgen. Toch houdt toe het geluid overzichtelijk. Twee heldere gitaren reageren op elkaar en de bas geeft de partijen diepte. De drums zijn minstens zo belangrijk als de melodieën. Ze veranderen de beweging van een nummer zonder de samenhang kwijt te raken.
De Japanse band gebruikt zijn technische vaardigheid vooral om de muziek soepel te laten lopen. De gitaarfiguren keren terug en grijpen in elkaar, terwijl het drumwerk voortdurend kleine verschillen aanbrengt. Er zit rust in de klank, maar weinig stilstand in het spel. Daardoor werkt de plaat ook wanneer je de ritmische details niet probeert te tellen.
In past and language verschuift de aandacht duidelijk tussen de gitaarpartijen en de percussie. Door soms ruimte te laten voor één onderdeel, krijgt het samenspel meer betekenis. I do still wrong laat horen hoe snel de drums de muziek in een andere beweging kunnen zetten. De band heeft daar geen lange aanloop naar een enorme uitbarsting voor nodig.
C brengt ruwere gitaartexturen samen met soepelere melodieën en eindigt met akoestische gitaar. Zulke verschillen geven de relatief korte nummers karakter. De plaat bewaart daarbij haar ingetogen stemming. Niet ieder deel heeft evenveel kleur, en de consequente aanpak kan soms wat vlak gaan voelen. Dat is een merkbare beperking zonder dat het sterke samenspel wegvalt.
Vooral de verhouding tussen de instrumenten maakt dit debuut de moeite waard. De gitaarmelodieën geven houvast en het drumwerk houdt ze voortdurend in beweging. toe maakt complexe muziek die zelden zwaar op de hand wordt. Wie aandacht heeft voor kleine ritmische veranderingen, krijgt hier veel om naar terug te keren.
