El Dorado
El Dorado geeft Marcus King andere ruimte dan het zware spel van zijn band. Zijn solodebuut met producer en medeschrijver Dan Auerbach zet soul, heldere melodieën en zang centraal. Gitaar blijft belangrijk, maar werkt meestal binnen het arrangement in plaats van alles over te nemen.
Voor zulke directe songs klopt dat. King geeft warmte en ruwheid aan dezelfde regel. De beste songs benutten het bereik. De begeleiding klinkt soepel en wordt zorgvuldig gespeeld, met toetsen en strijkers rond de stem. Het is helder zonder kaal te worden.
“One Day She’s Here” toont dat goed. Strijkers en clavinet maken de soulgroove levendig. King brengt de melodie overtuigend. “Too Much Whiskey” zoekt countryrock met elektrische piano die het losse karakter helpt. Geen lange gitaaroefening is nodig.
“Break” gaat rustiger. Piano geeft een eenvoudige omtrek en laat beheerste zang toe. “Turn It Up” verandert energie en bewijst dat afwerking rockkracht niet uitsluit. “Wildflowers & Wine” geeft stem en gitaar ook een passende omgeving.
Productie geeft identiteit én beperking. Auerbachs bekende vintagesoul kan meer opvallen dan Kings karakter. Sommige hoge zangpassages zijn minder comfortabel. Wie vooral krachtig gitaarspel zoekt, vindt het misschien te beheerst.
Ook met die voorbehouden heeft El Dorado een overtuigende verzameling songs en verschillende sterke uitvoeringen. De beste momenten laten een zanger horen die zorgvuldig kiest, terwijl de instrumenten helpen om de melodieën te laten landen. Het is een plezierige verandering van nadruk. De plaat zou alleen sterker zijn wanneer de productie meer ruimte voor Kings eigen ruwe randjes had gelaten.
