Satellite
Satellite maakt de melodieuze kant van P.O.D. een belangrijker onderdeel van de muziek. De band houdt zijn zware gitaren en ritmische kracht vast, maar Sonny Sandoval krijgt meer ruimte om echt te zingen. Zijn stem brengt een oprechte betrokkenheid mee. De hoopvolle toon geeft het album een ander karakter dan rapmetal die vooral op woede en frustratie drijft.
Set It Off en Boom zorgen dat de stevige basis duidelijk blijft. De gitaarpartijen hebben gewicht en de ritmes houden de beweging vast. De band klinkt krachtig zonder alles voortdurend vol te hoeven zetten. Vooral die samenwerking tussen de instrumenten maakt de directe nummers gemakkelijk te volgen en geeft de refreinen extra effect.
Alive verbindt dat gewicht aan een grote, open zangmelodie. Het nummer laat goed horen waarom de toegankelijkere richting werkt: de emotie voelt overtuigend zonder de gitaren overbodig te maken. Youth of the Nation houdt eveneens een duidelijk herkenbaar middelpunt. Het album zoekt contact met de luisteraar in plaats van alleen afstand en onvrede te benadrukken.
De reggae-invloeden zorgen voor nuttige veranderingen. Ridiculous gebruikt de gaststem van Eek-A-Mouse om de muziek een ander ritmisch karakter te geven. Without Jah, Nothin' trekt met H.R. van Bad Brains de snelheid weer op. De titeltrack, Ghetto en Thinking About Forever zoeken het juist vaker in harmonieën en een zachtere omgeving voor de zang.
Die verschuiving heeft een keerzijde. Wie vooral de hardere aanval van de eerdere muziek zoekt, krijgt hier minder constante druk. Niet iedere melodieuze passage levert dezelfde spanning op als de sterkste nummers. Toch klinkt de verandering overtuigend genoeg om meer te zijn dan alleen een gemakkelijkere formule. Satellite brengt rap, metal en reggae samen rond duidelijke liedjes en een stem die hoorbaar iets wil overbrengen. De stevige ritmes blijven belangrijk, maar de melodieën geven de plaat haar grootste kracht.
