Riot Music
Riot Music maakt zijn bedoeling snel duidelijk. Dropout Kings koppelt rap aan zware gitaren en de snelle elektronische percussie van trap. Het geluid is verzorgd en de stemmen komen duidelijk naar voren. De directe aanpak maakt de plaat gemakkelijk toegankelijk, maar de ritmes zorgen niet overal voor voldoende onderscheid. Dezelfde korte hi-hatpatronen en vergelijkbare onderlagen keren vaak terug. Daardoor kan de kracht van de voordracht groter lijken dan de beweging die de muziek werkelijk maakt. De songs klinken overtuigender op zichzelf dan wanneer ze direct na elkaar staan.
Hit Like This zet de combinatie van gitaren en snelle hi-hats meteen neer. Fighter Jet en No Notoriety sluiten duidelijker aan bij de melodieuze kant van vroege Linkin Park. Demons geeft de zang meer ruimte, terwijl Tell Me verderop een akoestischer trapgeluid kiest. Die zachtere momenten brengen een bruikbare verandering. Lights Out betrekt DED bij een melodieuzer nummer, al maakt die gastbijdrage minder indruk dan de beste eigen momenten. De afwisseling laat horen dat Dropout Kings meer kan dan alleen harde uitbarstingen boven een druk ritme plaatsen.
De teksten helpen het geheel minder. De nadruk op stoer gedrag en het bewijzen van de eigen waarde wordt snel herhalend. Vooral de seksuele grootspraak van Vacuum Cleaner levert weinig interessants op. Die houding geeft de muziek wel een herkenbare buitenkant, maar biedt weinig om achter de directe energie te ontdekken. De band klinkt zeker van zichzelf, terwijl de woorden te weinig nieuwe invalshoeken toevoegen om die zekerheid spannend te houden.
Riot Music heeft pakkende momenten, vooral wanneer de melodie ruimte krijgt. De plaat zou met meer eigen ideeën en sterkere teksten langer interessant blijven.
