This Is Not A Safe Place
De eerste nummers van This Is Not A Safe Place laten Ride van heel verschillende kanten horen. De instrumentale opener "R.I.D.E." is donker en ritmisch, met een schurende bas onder draaiende gitaarlagen. "Future Love" stapt daarna een veel lichter popliedje binnen. De gitaar klinkt helder, de zang zacht en de melodie blijft gemakkelijk hangen. Beide nummers werken op zichzelf, maar de overgang maakt ook meteen een probleem van de plaat duidelijk.
Ride heeft genoeg ideeën, alleen vinden die niet altijd een logische plek naast elkaar. De dreiging van het begin verdwijnt vrijwel direct en later wordt de beweging vaker onderbroken. Daardoor voelt het album minder samenhangend dan de afzonderlijke momenten doen vermoeden. Het wisselen van stijl zou spanning kunnen geven, maar haalt die soms juist uit de reeks.
Er zijn wel duidelijke hoogtepunten. "Repetition" verbindt gitaarpop met een regelmatiger, bijna elektronische beweging. Het nummer durft op een andere manier herkenbaar te zijn. "Eternal Recurrence" geeft de muziek meer tijd en ruimte, met een langzaam voortgaande beweging die goed bij de zang past. Ook "Shadows Behind the Sun" vindt iets bruikbaars in de combinatie van een klein liedje en een groter arrangement. Het begint vanuit een intiemer gevoel en laat het geluid daaromheen groeien.
De keerzijde is dat de plaat vaker groot wil klinken dan de liedjes nodig hebben. Sommige passages gaan daardoor eerder slepen dan verder. Ook de teksten bieden weinig extra houvast. Toch blijft de band hoorbaar goed op elkaar ingespeeld en zijn de melodieën van de beste nummers sterk genoeg om terug te komen. This Is Not A Safe Place is een wisselvallige plaat met een boeiend begin en een paar mooie uitschieters. Een duidelijkere lijn had die ideeën beter tot hun recht laten komen.
