Just For A Day
Just For A Day maakt van gitaren en stemmen één zacht, langzaam bewegend geluid. Slowdive laat de akkoorden lang naklinken en gebruikt de zang om de sfeer te verdiepen. Het debuut zoekt weinig scherpe hoeken op. De aantrekkingskracht zit vooral in de samenhang: de nummers lijken in dezelfde ruimte te spelen, met kleine verschillen in licht en zwaarte.
"Spanish Air" kiest meteen een vrij donkere toon. De lange gitaarpartijen geven het nummer tijd om zich te ontvouwen. "Celia's Dream" voelt lichter, met zang die minder naar voren hoeft te komen om toch een duidelijke melodie te geven. Juist doordat beide nummers rustig blijven, worden die verschillen belangrijk. De band hoeft de volumeknop niet voortdurend verder open te draaien.
In "Catch The Breeze" komen de stemmen van Neil Halstead en Rachel Goswell sterker samen. De melodie is toegankelijker dan de omringende gitaarlagen aanvankelijk doen vermoeden. Het nummer geeft de plaat houvast zonder haar rustige karakter op te geven. Het instrumentale "Erik's Song" werkt anders: de klank en de geleidelijke beweging moeten daar zelf het verhaal dragen. Het is een van de duidelijkste voorbeelden van wat de band met relatief weinig middelen kan oproepen.
De laatste nummers maken het geluid iets zwaarder. "The Sadman" bereidt een intensiever slot voor en "Primal" geeft de plaat meer vaart zonder volledig uit de eerdere sfeer te stappen. Die ontwikkeling is welkom, want elders liggen de nummers wel erg dicht bij elkaar. De zachte productie kan de muziek bovendien zo zoet maken dat de melodieën minder scherp blijven hangen. Toch heeft Just For A Day een overtuigend eigen gevoel. Het is vooral een plaat om als geheel te volgen, met genoeg fraaie momenten om de gelijkmatigheid te doorbreken.
