...For Victory
...For Victory klinkt als een band die precies weet hoeveel beweging een zware riff nodig heeft. Bolt Thrower laat de gitaren stevig doorwerken, met snelle aanslagen en tragere melodische lijnen die elkaar aanvullen. De muziek is direct, maar de opbouw en het samenspel geven haar meer inhoud dan alleen een indrukwekkend gewicht.
Na de korte opening War zet Remembrance de plaat echt in beweging. Karl Willetts geeft zijn lage zang een duidelijke nadruk. De stem blijft ruw, maar de voordracht laat genoeg ruimte om woorden te volgen. Dat maakt de oorlogsthematiek sterker dan wanneer de zang alleen een extra laag lawaai zou vormen.
Het titelnummer For Victory haalt veel uit de wisselwerking tussen zware ritmes en melodische gitaarlijnen. De partijen zijn strak genoeg om hun kracht vast te houden, maar hebben ook een zekere breedte. De solo's geven de nummers extra vaart en kleur zonder de onderliggende riff weg te drukken.
Op Tank Mk I komt de fysieke kant nog nadrukkelijker naar voren. De drums en gitaren staan stevig naast elkaar en geven de muziek een onverstoorbare beweging. Het afsluitende Armageddon Bound brengt een feller, meer door thrash beïnvloed ritme. De gitaarpartijen geven het slot voldoende eigen karakter om de plaat krachtig af te ronden.
De dikke productie past goed bij deze aanpak. Er blijft een samenhangend geheel staan, ook wanneer meerdere gitaarlagen tegelijk werken. Toch kunnen de overeenkomstige ritmes sommige nummers dicht bij elkaar brengen. Wie vooral verandering en onverwachte instrumenten zoekt, krijgt hier weinig reden om zijn verwachtingen bij te stellen.
Binnen die duidelijke grenzen is ...For Victory bijzonder sterk. De band verfijnt zijn stijl met betere overgangen en overtuigende arrangementen. De melodie maakt de muziek herkenbaar, terwijl het ritme haar zware karakter bewaart. Het is death metal die de aandacht vasthoudt door duidelijke songs en uitstekend op elkaar ingespeelde muzikanten.
