Voice
Voice brengt drie muzikanten samen die een pianotrio opvallend groot kunnen laten klinken. Hiromi leidt de groep op piano en toetsen, met Anthony Jackson op bas en Simon Phillips op drums. Hun muziek beweegt tussen jazz, de kracht van rock en klassieke ideeën, vaak binnen hetzelfde nummer. Ook wanneer het spel bijzonder druk wordt, blijven de melodieën goed herkenbaar.
Het titelnummer laat die aanpak duidelijk horen. Een klassiek aandoend begin gaat over in snelle lijnen die nauw op elkaar aansluiten en een veel krachtigere uitvoering. Hiromi kan een passage met noten vullen en tegelijk een herkenbaar thema vasthouden. Jackson zorgt voor een stevige groove, terwijl Phillips daar nog een beweeglijke laag omheen legt.
Temptation verschuift het accent op een prettige manier. De melodie groeit vanuit een klein idee, met een lichtere aanslag op piano en een ontspannen baspartij. Het trio overtuigt juist wanneer die ruimte de verschillende kwaliteiten laat uitkomen. Now or Never kiest weer een andere richting en brengt soulvolle piano en eigenzinnige elektronische klanken samen in een levendig arrangement.
Aan die voortdurende opwinding zitten wel grenzen. De drukste passages geven de muziek soms weinig gelegenheid om tot rust te komen. Phillips kan bovendien meer beweging toevoegen dan een nummer nodig heeft. De technische beheersing is indrukwekkend, maar de zachtere momenten laten vaak een andere persoonlijkheid zien. Op Haze speelt Hiromi alleen. Haar vloeiende, klassiek gekleurde piano krijgt daar de ruimte.
Daardoor blijft Voice ook buiten de opvallendste staaltjes techniek interessant. De akoestische piano staat centraal, terwijl elektronische kleuren en een krachtige ritmesectie het geluid verbreden. Dit is muziek voor wie van snelheid en precisie houdt, maar ook melodieën zoekt om aan vast te houden. Op de sterkste momenten voelen die kwaliteiten vanzelfsprekend met elkaar verbonden.
