Time
Time legt een sterke verbinding tussen technisch knap spel en liedjes waarop je wilt dansen. Louis Cole brengt zijn precieze drumspel naar heldere funkpop, met lichte zang en toetsklanken die bewust vreemd kunnen zijn. De humor ligt voor de hand, maar de arrangementen laten horen hoe zorgvuldig de muziek is gemaakt. Dit is meer dan een verzameling leuke grappen.
Weird Part of The Night opent met een scherpe elektronische klank en een dringend ritme. Cole maakt het nummer druk zonder de centrale melodie kwijt te raken. When You're Ugly volgt met een beweeglijke baslijn en een direct antwoord op oppervlakkige verwachtingen. Een herkenbaar liedje gaat samen met een houding die weigert zichzelf al te serieus te nemen.
De langzamere muziek laat een andere kant zien. Everytime klinkt zacht en melodieus en geeft de stem een meer onbeschermde omgeving. After The Load is Blown heeft een bewust melige titel. Het gevoel in het liedje overtuigt alleen sterker dan die grap doet vermoeden. Cole kan een elegante, verdrietige ballad maken en toch zijn eigen karakter houden.
Real Life brengt de beweeglijke en beschouwende kanten samen. Krachtige drums duwen tegen een snelle pianosolo van Brad Mehldau aan. Een zachter refrein geeft het spel ondertussen een herkenbaar terugkeerpunt. De gastbijdrage hoort bij het nummer en voelt niet als een losse demonstratie van jazzkennis.
De verhouding is niet overal perfect. Sommige rustige nummers dienen vooral als pauze tussen de sterkste funkstukken. Ook zijn vertrouwde invloeden soms duidelijk hoorbaar. Toch houdt Time een eigen gezicht door de combinatie van warmte, vreemde keuzes en uitstekende ritmes. De technische vaardigheden staan in dienst van liedjes met sterke melodieën. De grappige buitenkant maakt ze uitnodigend, terwijl het gevoel eronder ervoor zorgt dat ze langer meegaan.
