Concierto
Jim Hall heeft op Concierto een indrukwekkende groep muzikanten om zich heen, maar de plaat draait vooral om aandacht voor elkaar. Chet Baker, Paul Desmond, Roland Hanna, Ron Carter en Steve Gadd krijgen allemaal ruimte zonder dat het een wedstrijd wordt. De gitaar staat centraal in de gedachte achter de muziek. In de uitvoering telt vooral hoe iedere bijdrage de volgende mogelijk maakt.
You'd Be So Nice To Come Home To begint levendig. De bas houdt het nummer in beweging, de drums geven het ritme lucht en de solo's blijven soepel op elkaar aansluiten. Baker en Desmond klinken duidelijk verschillend, maar hun melodieën passen in dezelfde ontspannen sfeer. Hall speelt met genoeg helderheid om op te vallen zonder steeds boven de anderen uit te willen komen.
Het kortere Two's Blues houdt die lichtheid vast. The Answer Is Yes gaat rustiger te werk en geeft de plaat een meer ingehouden kant. De eerste stukken maken duidelijk hoeveel karakter deze bezetting heeft. De muzikanten hebben geen groot orkest nodig om het geluid rijk te maken.
Het langste stuk is de bewerking van Concierto De Aranjuez. Arrangeur Don Sebesky geeft het bekende materiaal een helder kader, met veel ruimte voor de afzonderlijke spelers. De opening ontvouwt zich langzaam. Wanneer bas en drums een vastere beweging inzetten, verandert de muziek zonder haar bedachtzame karakter kwijt te raken. De solo's krijgen tijd om zich te ontwikkelen en blijven verbonden met de sfeer van het stuk.
Wie vooral felle uithalen zoekt, zal de benadering misschien wat voorzichtig vinden. De piano speelt bijvoorbeeld eerder smaakvol dan avontuurlijk. Toch is juist die beheersing de kracht van Concierto. De melodieën krijgen gewicht doordat de muzikanten niet alles tegelijk willen vertellen. Hall laat horen hoe toegankelijk en rijk jazz kan klinken wanneer een sterke groep werkelijk samen speelt.
