El Hombre
El Hombre laat een jonge Pat Martino horen die al opvallend goed weet wat hij met een melodie wil doen. Zijn gitaar kan snel bewegen, maar de lijnen blijven helder en doelgericht. Het orgel van Trudy Pitts geeft de muziek een warme ondergrond. Fluit en extra percussie maken het geluid lichter en kleurrijker dan een gewone gitaarplaat met ritmische begeleiding.
Waltz For Geri zet Martino meteen op de voorgrond. De lange gitaarpartij zit vol ideeën, terwijl Pitts met haar akkoorden genoeg samenhang bewaart. De solo hoeft niet steeds harder of voller te worden om verder te gaan. Martino laat snelle passages aansluiten op de melodie, waardoor de muziek beheerst blijft klinken.
Once I Loved brengt een Latijns ritme mee. Conga's en bongo's houden het soepel, en het orgel schuift er kleine kleurverschillen doorheen. Martino kan daar vrij overheen spelen zonder los te raken van de begeleiding. Het titelnummer heeft vervolgens een uitnodigende orgelopening, waarna de fluit van Danny Turner nadrukkelijker naar voren komt. De combinatie van gitaar en fluit geeft de melodie een eigen gezicht.
Ook Cisco profiteert van die bezetting. De instrumenten volgen samen de melodische lijn, terwijl drums en percussie het nummer levendig houden. In One For Rose laat Martino horen hoe veel beweging hij in een compacte gitaarlijn kan stoppen. Zijn techniek blijft behulpzaam aan het nummer.
De omlijsting heeft wel iets nadrukkelijk jaren zestig. De zachte orgelklank, fluit en Latijnse ritmes kunnen op het eerste gehoor wat gemakkelijk klinken. Wie verder luistert, krijgt meer detail dan die comfortabele buitenkant doet vermoeden. El Hombre werkt juist doordat Martino zijn snelheid en ideeën niet gebruikt om alles dicht te spelen. Het is een toegankelijke debuutplaat met genoeg karakter om ook de kleinere bewegingen te willen volgen.
