No Time to Bleed
No Time to Bleed houdt de aanval van Suicide Silence herkenbaar, maar geeft de nummers meer verschillende bewegingen. De zware gitaarpatronen en snelle drums blijven belangrijk. Daarbinnen zoekt de band vaker naar een eigen sfeer, met ruimte voor details die verder gaan dan alleen harder of lager spelen.
Wake Up opent direct en zet de toon zonder een lange aanloop. De stem van Mitch Lucker blijft een belangrijk onderdeel van het effect. Zijn hoge kreten en diepere geluiden maken de muziek feller, terwijl de gitaren de ritmische lijnen duidelijk neerzetten. Het geluid is groot en zorgvuldig afgewerkt.
In Smoke vallen de sterke kanten bijzonder goed samen. De drumfills houden de muziek onrustig, waarna een snelle omschakeling het nummer nog meer kracht geeft. De gitaren klinken zwaar genoeg om de tragere accenten hun werk te laten doen. De band houdt de verschillende passages strak verbonden, zodat de aanval niet uit losse uitbarstingen bestaat.
Lifted geeft de plaat meer sfeer zonder de harde basis los te laten. De muziek krijgt een duidelijker spanning onder de directe riffs. Het afsluitende Disengage kiest vervolgens voor een loggere beweging, waarmee de band de zwaar aangezette ritmes nog één keer nadrukkelijk naar voren haalt.
De productie heeft ook een keerzijde. De drums klinken soms zo nadrukkelijk dat ze de rest van het geluid opzij lijken te drukken. De hoge zang krijgt eveneens veel ruimte, wat de plaat op langere stukken minder afwisselend maakt. Toch laat No Time to Bleed een band horen die meer met zijn middelen weet te doen. De riffs hebben houvast en de extra aandacht voor tempo en sfeer maakt de sterkste nummers herkenbaar. Het is een overtuigende deathcoreplaat binnen duidelijke grenzen, vooral geslaagd wanneer de verschillende soorten kracht zorgvuldig op elkaar aansluiten.
