Invisible Circles
Invisible Circles laat After Forever de symfonische metal in verschillende richtingen trekken. De gitaren zijn stevig, de ritmes veranderen geregeld en Floor Jansen gebruikt meer dan alleen haar operastem. Haar zang kan kwetsbaar klinken en vervolgens veel kracht krijgen. Daardoor heeft de plaat genoeg persoonlijkheid om ook buiten het grote orkestrale decor interessant te blijven.
Het album vertelt over een kind in een liefdeloos gezin en de gevolgen die daarvan blijven doorwerken. De muziek probeert die spanning niet uitsluitend met woorden duidelijk te maken. Na het korte Childhood In Minor zet Beautiful Emptiness breed en zwaar in. De wisselingen tussen symfonische delen en scherper gitaarwerk maken het nummer levendig, al vraagt de volle aanpak wel aandacht.
Between Love And Fire brengt melodieuze gitaren, toetsen en verschillende stemmen samen. De heldere zang en de growls kunnen elkaar versterken wanneer ze onderdeel worden van dezelfde beweging. Het sterke middendeel laat horen hoeveel mogelijkheden die combinatie biedt. De gesproken dialogen werken minder goed. Ze onderbreken de muziek en maken het verhaal soms nadrukkelijker dan nodig.
Eccentric geeft de piano en Jansens stem veel meer ruimte. De rustigere begeleiding laat haar gevoeligere kant overtuigend uitkomen. Sins Of Idealism laat juist de bas bij de opening opvallen. Zulke verschuivingen voorkomen dat de instrumenten voortdurend dezelfde rol spelen. Digital Deceit brengt vervolgens de pakkendere kant van de band terug, zonder de stevige basis helemaal los te laten.
Niet iedere overgang valt even natuurlijk op zijn plaats. Sommige nummers wisselen tussen zoveel ideeën dat hun eigen richting minder duidelijk wordt. Het orkestrale Life's Vortex geeft het oorspronkelijke album wel een groot einde. Invisible Circles overtuigt vooral door de veelzijdige zang en de bereidheid om de muziek verder open te trekken. De ambitie levert een interessante plaat op, ook wanneer de vertelling en de arrangementen elkaar soms in de weg zitten.
