Sacrificium
Sacrificium laat Xandria groot uitpakken, maar de kracht zit niet alleen in de hoeveelheid orkest en koor. De band geeft de zware gitaren voldoende ruimte en heeft in Dianne van Giersbergen een zangeres die haar operastem natuurlijk met de metal kan verbinden. Dat voorkomt dat de zang en begeleiding voortdurend aan twee verschillende kanten van het nummer trekken.
Het titelnummer begint meteen op grote schaal. De lange speelduur geeft ruimte aan verschillende verschuivingen tussen symfonische opbouw en stevig gitaarwerk. Het is een ambitieuze opening die duidelijk maakt dat Xandria meer wil bieden dan een korte aanloop naar het eerste makkelijke refrein. De metal blijft nadrukkelijk onderdeel van het arrangement.
Stardust brengt die aanpak compacter samen. De snelle drums, bewegende gitaarpartijen en grote zangmelodie geven het nummer veel vaart. De koren maken de klank breed, zonder het gevoel voor richting weg te nemen. Betrayer trekt de energie verder door en laat horen hoeveel power metal er onder die symfonische buitenkant zit.
The Undiscovered Land geeft de plaat met zijn rustige opbouw en folkachtige kleur een andere stemming. Zulke veranderingen helpen om het album meer te laten zijn dan een lange reeks grote gebaren. Little Red Relish kiest weer voor de directe kracht van een stevig refrein en volle begeleiding. De stem houdt ook binnen die drukte zijn herkenbaarheid.
Niet elk nummer blijft even gemakkelijk hangen. De uitvoering is sterk, maar een verzorgd arrangement levert niet automatisch een even overtuigende melodie op. Het geluid sluit bovendien duidelijk aan bij een bekende vorm van symfonische metal. Wie vooral naar een nieuwe richting zoekt, zal die hier minder vinden. Daar staat tegenover dat Xandria de vertrouwde middelen met veel overtuiging gebruikt. Sacrificium heeft genoeg gewicht, afwisseling en sterke zang om het grote formaat meestal waar te maken.
