The Dreaming I
The Dreaming I bouwt zijn spanning uit een geluid waar je niet meteen doorheen kijkt. Akhlys legt ruwe gitaren, galmende zang en donkere achtergrondklanken over elkaar. De muziek is vaak snel, maar de veranderingen gaan langzaam. Dat geeft de plaat een benauwde samenhang die belangrijker is dan een reeks gemakkelijk herkenbare refreinen.
Breath and Levitation brengt die wereld meteen in beeld. De gitaren bewegen in golven en de zang klinkt fel, terwijl het ritme de onderdelen stevig bij elkaar houdt. Onder de dichtheid zitten melodieën die geleidelijk van vorm veranderen. Het nummer werkt juist doordat er meer gebeurt dan de eerste drukke indruk laat horen.
Het lange Consummation maakt de aanpak het overtuigendst. De drums zetten krachtig door, terwijl de gitaren hun lijnen steeds een beetje verleggen. Ook wanneer het tempo terugvalt, blijft de spanning bestaan. De muziek hoeft niet voortdurend een scherpe afslag te nemen: de kleinere veranderingen dragen de uitgebreide opbouw.
De productie helpt die samenhang, maar maakt de plaat ook minder direct. De lagere partijen zijn moeilijker afzonderlijk te volgen en de klank blijft lang even dicht. De achtergrondstukken versterken de sfeer, al krijgen sommige intro's en uitlopers meer tijd dan hun inhoud rechtvaardigt. Daardoor voelt het album soms langer dan het werkelijk is.
Toch overheerst de kwaliteit van het zware materiaal. Akhlys gebruikt melodie om de muziek dieper te maken, zonder de ruwe zang of de harde drums minder overtuigend te laten klinken. The Dreaming I is geen plaat waarop ieder onderdeel meteen duidelijk wordt. Wie aandacht geeft aan de verschuivende gitaarlijnen, vindt onder de benauwde buitenkant veel goed uitgewerkt werk. De sterkste stukken houden hun spanning vast door zorgvuldig te veranderen, met Consummation als het duidelijkste voorbeeld.
