A Blaze in the Northern Sky
A Blaze in the Northern Sky heeft weinig behoefte aan een fraaie presentatie. De gitaren zijn ruw, de drums klinken droog en de stem past zich aan die omgeving aan. Toch komt de kracht niet alleen uit het geluid. Darkthrone heeft riffs geschreven die onder die vervorming genoeg karakter houden om te blijven hangen.
Kathaarian Life Code neemt uitgebreid de tijd. De sombere opening zet de sfeer neer voordat het nummer zijn harde gitaarwerk laat horen. Er gebeurt meer dan je op basis van het kale geluid zou verwachten. Binnen de lange opbouw geven verschillende riffs en een leadpartij de muziek genoeg beweging. De compositie hoeft niet helder of gepolijst te klinken om een duidelijke richting te hebben.
In the Shadow of the Horns laat een andere kant zien. Naast de felle partijen is er plaats voor akoestische gitaar. Die onderbreking maakt het donkere karakter juist sterker. Darkthrone gebruikt het verschil in klank om spanning te maken zonder ineens een heel andere soort band te worden.
Ook Where Cold Winds Blow haalt zijn kracht uit de aandrijving en de riffs. Het gitaarwerk is niet ingewikkeld om het ingewikkeld zijn. De aanslagen en de vaste overtuiging waarmee alles wordt uitgevoerd geven het nummer zijn gewicht. Die directheid draagt de plaat als geheel.
De productie blijft een flinke drempel. De drums hebben weinig diepte en de bas is moeilijk te volgen. Wie heldere instrumenten en een breed geluid zoekt, krijgt hier een lastige kennismaking. De lange nummers maken die eerste stap niet kleiner.
Daar staat een sterke muzikale kern tegenover. A Blaze in the Northern Sky maakt veel sfeer met vrij eenvoudige middelen, terwijl de riffs meer bieden dan alleen kabaal. De rauwheid houdt afstand, maar daarachter zit een overtuigende plaat die haar kracht niet uitsluitend aan haar reputatie ontleent.
