Om hundrede år
Om hundrede år laat Afsky meer doen met black metal dan alleen woede oproepen. De rauwe zang en snelle gitaren blijven fel, maar de melodieën geven de muziek ook warmte en weemoed. Ole Luks project verbindt akoestische rust aan zware uitbarstingen zonder dat die kanten als losse stijlen naast elkaar komen te staan.
Stormfulde hav laat een eenvoudig, droevig gitaarthema veel werk doen. Het nummer verbindt zijn natuurbeeld aan een melodie die vooral kwetsbaarheid uitstraalt. De emotie ontstaat daardoor niet alleen uit de schreeuwende stem.
Tak for alt zoekt dankbaarheid binnen dezelfde ruwe omgeving. Det der var richt zich op verloren liefde. Die onderwerpen geven de somberheid verschillende betekenissen. De plaat klinkt daardoor niet alsof elk nummer op precies dezelfde vorm van wanhoop uitkomt. Het gaat ook om waardering voor wat er is of ooit is geweest.
De afwisseling in tempo ondersteunt dat goed. Snelle passages kunnen terugvallen naar rustigere gitaarstukken, waarna de band weer aan kracht wint. De akoestische klanken maken de wereld van de plaat groter en geven de melodieën een andere kleur. Ondanks de abrupte kracht van sommige uitbarstingen blijft de muziek goed als geheel te volgen.
Niet iedere overgang is even zorgvuldig. Een paar kale gitaaronderbrekingen en vrij plotselinge afsluitingen maken de opbouw minder soepel dan ze zou kunnen zijn. Afsky verandert zijn muzikale aanpak bovendien maar beperkt. De winst zit vooral in de overtuiging waarmee de bestaande middelen worden gebruikt.
Dat blijkt voldoende voor een sterke plaat. De zes nummers houden een herkenbare sfeer vast en laten toch genoeg verschillende gevoelens toe. Om hundrede år is melodieus zonder zijn scherpte op te geven, en zwaar zonder alleen in ondoordringbare duisternis te verdwijnen. Het is black metal met een duidelijk menselijk hart.
