About Farewell
About Farewell kijkt terug op een relatie die voorbij is, zonder van ieder liedje een grote afrekening te maken. Alela Diane houdt haar stem rustig en de begeleiding overzichtelijk. Akoestische gitaar, piano en enkele zorgvuldig geplaatste extra partijen geven de woorden ruimte. De plaat raakt juist doordat ze verdriet duidelijk maakt zonder het voortdurend uit te vergroten.
Colorado Blue zet die aanpak meteen neer. De gitaar heeft een heldere, mooie beweging en de zang klinkt vol en dichtbij. Herinneringen aan een gezamenlijke tijd worden tastbaar, maar de uitvoering blijft beheerst. Ook het titelnummer kiest voor die directheid. Het afscheid hoeft geen grote uitbarsting te krijgen om pijn te doen.
De arrangementen doen ondertussen meer dan alleen ondersteunen. The Way We Fall bouwt geleidelijk op en wordt voller naarmate het gevoel sterker wordt. Daarna komt de rust terug. Die beweging geeft het lange nummer richting. Nothing I Can Do gebruikt piano om de sombere omgeving een lichtere kleur te geven, zonder de machteloosheid van het onderwerp weg te nemen.
Op I Thought I Knew maken strijkers een kort liedje groter. Het nummer blijft bondig en houdt zijn conclusie duidelijk. Hazel Street werkt juist met de verschillende lagen van de stem. De zachtere herhalingen rond de zang geven een herinnering iets onrustigs: het verleden is nog lang niet netjes afgesloten.
In afsluiter Rose & Thorn neemt ook de verteller verantwoordelijkheid. Daardoor krijgt de terugblik een overtuigend evenwicht.
De rustige klank vraagt aandacht voor kleine verschillen. Daar staat tegenover dat bijna iedere toevoeging iets doet voor het liedje. About Farewell heeft geen groot decor nodig. Diane maakt met sterke zang, duidelijke melodieën en bescheiden arrangementen een bijzonder indringende plaat.
