Deceiver
Deceiver geeft de zachte zang en dromerige gitaren van DIIV een zwaardere ondergrond. De vervorming klinkt voller en de nummers laten grotere verschillen tussen rustige en harde passages toe. Toch blijft de melodie belangrijk. De plaat heeft genoeg duidelijke liedjes om zijn donkere sfeer richting te geven, ook wanneer de gitaren veel ruimte innemen.
Like Before You Were Born en For the Guilty laten die verhouding goed horen. Hun sterke melodische lijnen blijven aanwezig wanneer de vervormde gitaren openbreken. Het gewicht maakt de muziek indringender zonder alle zachtheid weg te drukken. DIIV gebruikt de hardere aanpak vooral om de gevoelsmatige tegenstellingen groter te maken. De rustige delen krijgen daardoor net zo goed betekenis als de uitbarstingen.
Blankenship brengt meer vaart. De aanhoudende ritmische beweging en de scherpe gitaarlijnen geven het nummer een sterke eigen vorm. Wanneer de gitaren steviger inzetten, voelt dat als een uitbreiding van de bestaande spanning. Skin Game houdt eveneens genoeg beweging in zijn dichte klank om de aandacht vast te houden. Het zijn goede voorbeelden van hoe toegankelijk deze zwaardere versie van de band kan blijven.
Between Tides en Lorelei kiezen voor meer geduld. De eerste heeft een zachte maar onrustige stemming; de tweede laat de zwaarte trager doorwerken. Acheron neemt aan het slot ruim zeven minuten om het donkere geluid verder uit te bouwen. De plaat hoeft daarvoor niet steeds nieuwe middelen toe te voegen.
De zachte zang verdwijnt wel eens zo ver in het geheel dat de woorden hun directe werking verliezen. Ook de langzamere passages vragen om aandacht voor kleine veranderingen. Wie vooral snelle afwisseling zoekt, zal niet alles even gemakkelijk vinden. Maar Deceiver heeft genoeg kracht en melodie om dat geduld te belonen. De zwaardere gitaren versterken de songs in plaats van ze simpelweg groter te maken.
